P1050320 by Marc Noordink, on Flickr
Een kleine herintroductie van mijzelf is op zijn plaats, want hoewel de oude rotten hier mij nog wel kennen, geldt dat niet voor meer recente leden. Lang geleden was ik in het bezit van een 1972 Mustang Grandé en de digitale wereld zag er toen nog anders uit. Een week nadat Marcel Rozendaal dit forum had opgericht stuitte ik er, altijd op zoek naar Mustang informatie, in augustus 2003 op. Veel gedaan met, voor en op dit forum in die beginjaren, het was gewoon een andere tijd. De 1972 Grandé heb ik 13 jaar gehad, tot ik hem (haar?) in 2014 naar Frankrijk heb verkocht. Ik kom hem (haar) trouwens nog steeds met regelmaat tegen, zowel digitaal als in het echt. Naast deze Grandé heb ik een aantal jaren een 1992 GT Convertible gehad (verkocht en later blijkbaar geëxporteerd), een viercilinder 1993 LX (naar België verkocht) en zeven jaar lang een Hessing 1995 GT Convertible. Deze laatste bevindt zich nu in de zorgzame handen van Eric hier op het forum. Van allemaal genoeg te vinden op dit forum, hoewel de foto’s meestal niet meer werken.
Al weer even zonder Amerikaanse Ford heb ik dit forum wel geregeld gevolgd en steeds geredeneerd: “we zien wel wat mijn pad kruist”. Welnu, dat blijkt een 2006 Ford Taurus SE te zijn! De bepalingen van het erfrecht hebben hem in mijn schoot geworpen, maar ik moet er wel bij zeggen dat ik er al een langlopende band mee heb. Ik heb hem in 2007 zelf vanuit de USA voor mijn vader geïmporteerd en die heeft er de afgelopen dertien jaar zorgeloos mee rondgereden.
Wat is dat nou, zo’n Taurus? Natuurlijk geen typische liefhebbersauto, maar tegelijkertijd toch wel weer een auto met een verhaal. Midden tachtiger jaren ging het niet zo geweldig met Ford in de USA; de hoekige traditionele sedans werden een beetje als uitgekauwd beschouwd en Ford had het briljante idee om zijn belangrijke mainstream sedan te laten inspireren door de Europese Sierra en Scorpio. Let wel, die auto’s hebben niets gemeenschappelijks, behalve dan dezelfde inspiratie voor het aerodynamische design. Die veel meer dan zijn voorgangers Europees georiënteerde Taurus beviel de Amerikaanse koper heel goed en bleek een instant succes. Zo’n groot succes zelfs, dat de Taurus in de USA vijf jaar op rij de best verkochte auto werd. Het was overigens niet alleen het design, het waren ook het meer Europese weggedrag en de perceptie van kwaliteit die de Taurus aan het succes hielpen. Na zeven jaar kwam er in 1992 een tweede generatie die je ook een facelift zou kunnen noemen. Voor 1996 was het Ford duidelijk dat er iets geheel nieuws zou moeten komen en de ovaal gedicteerde derde generatie was een feit. Veel minder een allemansvriend dan de eerste twee generaties, schrijft deze Taurus wel geschiedenis door Hessing in De Bilt als “fabrikant” te bombarderen. Hessing ziet wel een businessmodel in deze auto, geholpen door de gunstige dollarkoers, en organiseert de Europese typegoedkeuring met een reeks van modificaties die seriematig worden aangebracht. Daarmee Hessing formeel neerzettend als fabrikant.
Het succes van de eerste generatie wordt echter niet meer geëvenaard en de vierde generatie van de Taurus komt al snel, in 1999. Minder controversieel dan de derde generatie, kan ook deze Taurus geen potten meer breken en geleidelijk bedient de Taurus alleen nog de “fleet-sales” markt tot het einde van de productie in 2006.
Dit exemplaar dan: vader 72grande rijdt in 2007 al negen jaar zo’n Hessing Taurus en is dan wel in de markt voor een nieuwe. Via een relatie die toegang heeft tot de grote autoveiling van Manheim in de San Francisco Bay Area (Hayward) weten we deze auto te lokaliseren. Een ex-huurauto uit Boise, Idaho, schadevrij, netjes, een jaar oud en met 14.000 mijl op de teller. Omdat zo’n Taurus dan al een tijdje uit de mode is, kunnen we hem voor een dumpprijs kopen. Gunstige dollarkoers, beetje transport, wat BTW en invoerrechten en wat BPM en voor een hele mooie prijs heeft mijn vader dan een dikke V6 Taurus van een jaar oud voor de deur staan. Ik vergeet nog even het ontbreken van de Europese typegoedkeuring voor die vierde generatie; ik heb destijds eigenhandig de zijclignoteurs en de achtermistlamp aangebracht en ben daarna naar Lelystad gereden voor een individuele keuring bij de RDW. Met vlag en wimpel goedgekeurd!
En wat moet je nou met een Taurus van 14 jaar oud? Het is als gezegd bepaald geen liefhebbersauto en hij wordt gezien als te groot, te zwaar, te onzuinig en te incourant. En hij heeft ook nog rondom “gebruikssporen” om het maar eens eufemistisch te zeggen. Ik heb het niet eens geprobeerd, maar volgens mij wil niemand zo’n ding hebben. Behalve ik zelf dan; ik heb sowieso wel een zwak voor de automobiele underdog, ik heb niet voor niets een aantal jaren een verguisde viercilinder Fox Mustang gehad, en met deze auto heb ik ook nog eens een band. Smaken verschillen, maar in een tijd waarin iedereen met van die rare SUV’s of Crossovers wil rijden staat hier een grote, sierlijke sedan waarin eenmaal onderweg COMFORT met hoofdletters geschreven wordt. Hij is veertien jaar oud, maar het ontwerp dateert van nog langer geleden. Dus je bedient hem niet met van die onhandige trage touchscreen schermpjes, maar gewoon met ordentelijke knoppen. Ooit heeft iemand, ongetwijfeld werkzaam op de marketingafdeling, bedacht dat de selectiehendel van een automaat op de vloer “sportiever” zou zijn, maar hier zit die hendel waar hij hoort: aan het stuur. Als bonus kun en mag je ook nog eens met drie personen voorin zitten. Als ik een minpuntje zou moeten noemen dan is dat de Amerikaanse radio die alleen de oneven frequenties pakt, maar zo belangrijk is dat ook weer niet. En, oh ja, vader 72grande heeft er in dertien jaar maar 41.000 mijl bijgezet, zodat hij nu op 55.000 mijl (of 88.000 kilometer staat). Net ingereden en ik kan hier, zeker als tweede auto, nog jaren mee vooruit.
Rijden doet-ie gewoon fijn, motor (3.0 “Vulcan”) en bak (4-traps “AX4N”) combineren prima om de motor in zijn koppelband te laten werken en hij is meer dan vlot genoeg zonder dat de behoefte aan hoge toerentallen bij je opkomt. Het comfort noemde ik al, maar dat zet deze Taurus neer met voldoende stabiliteit als je wat meer doorrijdt. Hij is altijd goed onderhouden en behalve het feit dat hij rondom gebruikssporen heeft mankeert er niets aan. Ook op het gebied van productiekwaliteit overtuigt hij: in die dertien jaar hebben we alleen een nieuwe kachelventilatorweerstand en een derde remlicht uit de USA moeten laten komen en is recent de dynamo gereviseerd. Roest is volledig afwezig en het interieur ziet er uit of hij slechts twee jaar oud is. Helaas heeft mijn vader de originele “color-keyed” matjes een keer in een wasbox vergeten en liggen er nu lelijke universele matten in. Maar dat ga ik nog wel corrigeren.
Foto’s dan, want een meeting bezoeken wordt pas volgend jaar …
Nog in de San Francisco Bay Area:
DSC00022 by Marc Noordink, on Flickr
DSC00031 by Marc Noordink, on Flickr
RDW Lelystad:
200706050001 by Marc Noordink, on Flickr
Tussen de Mustangs:
P1020444 by Marc Noordink, on Flickr
En nu:
P1090461 by Marc Noordink, on Flickr
P1090464 by Marc Noordink, on Flickr
P1090463 by Marc Noordink, on Flickr
20200506_132330 by Marc Noordink, on Flickr
