Het begin:
De wagen was te laag,kon niet ingeschreven worden als camper,bla bla bla.
Bleek hij niet te beschikken over de nodige Amerikaanse papieren om hier zonder omwegen ingeschreven te worden als camper :pissed: .Na een discussie van twee uur,een vijftal telefoontjes verder bleek hij wel te beschikken over de nodige documenten icon_denk (begrijpe wie kan)Technisch was hij perfect in orde,alleen,de banden,die waren hier niet gekend
Maar.....ik mocht er wel de weg op,alleen niet harder of 120 km:/h :weirdface: .(begrijpe wie kan,nog eens)Dus reden we buiten met een tijdelijke goedkeuring van de wagen daar de binneninrichting niet comform weze met de Belgische wetgeving (idd,der zat niets in :ciggy: )
Afspraak binnen de drie maand,met aanwezig,een kast,kookvuur,en tafel....
Gisteren verstreek de termijn van mijn goedkeuring,in tussentijd iets samengeknutseld welke toch de goedkeuring moest geven,veel tijd ingestoken,kortom,een plaatje...... :ballbounce:
Met een bang gevoel mij terug aangeboden,vroeg de brave jongen van "de keuring"of alles nu wel ok was,en of het vastzat.
"Jaaaaaaaaa mneer kijk maar" :mrhappy:
Ging de brave jongen mee,keek eens toch wel van héél ver,en hij was tevreden,ik was geslaagd.Of met andere woorden,hij heeft gewoon niet gekeken,het interreseerde hem geen rotte pijl of ik nu in orde was of niet.Dus dacht ik bij mezelf,waarom moest ik in godsnaam al dat werk der in steken als diene peuter nog de moeite niet gedaan heeft om er maar eens naar te kijken..........
Moraal van het verhaal,wanneer die kleuters op uw gezicht kunnen kijken bent u goedgekeurt,en wanneer ze een slechte dag hebben,kunt u nog eens vriendelijk terugkeren. :ashamed:
Voila,het moest mij even van het hart......
lieve vriendjes van de keuring.